با وجود اینکه چند سالی از آخرین تور بلک‌پینک در آمریکا می‌گذرد، تغییرات چشمگیری برای اعضای گروه رخ داده است. در این مدت، هر چهار نفر به درجات مختلفی از موفقیت، جایگاه خود را به عنوان هنرمندان انفرادی تثبیت کرده‌اند. آلبوم انفرادی رز با نام «rosie» به خصوص با همکاری موفقش با برونو مارس در آهنگ «APT»، به موفقیتی بی‌قید و شرط دست یافت. جنی نیز با آلبوم انفرادی «Ruby» و آهنگ‌های پرطرفدار «Mantra» و «Like Jennie»، بهترین بازخورد منتقدان را دریافت کرد. آلبوم انفرادی لیسا با نام «AlterEgo» به لطف توانایی‌های خیره‌کننده او در اجرا که اخیراً در کوچلا به نمایش گذاشت، در پلتفرم‌های پخش آنلاین موفقیت‌آمیز بوده است. حتی جیسو نیز با EP چهار آهنگه «AMORTAGE» وارد عرصه انفرادی شده است، هرچند با استقبالی ملایم‌تر. این هنرمندان را می‌توان در HBO Max (جنی در «The Idol»، لیسا در «The White Lotus»)، سرگرمی‌های کره‌ای (جیسو در تلویزیون و فیلم در کره فعالیت‌های زیادی دارد) و در موسیقی متن فیلم‌ها (رز در آلبوم همراه «F1» جایگاهی کسب کرده است) مشاهده کرد. حتی اگر اطلاعات زیادی درباره کی‌پاپ نداشته باشید، بلک‌پینک احتمالاً از طریق فعالیت‌های انفرادی اعضایش وارد دنیای شما شده است.

و هرچند آنها برای یک تور استادیومی، از جمله دو شب در استادیوم SoFi در آخر هفته گذشته، بازگشته‌اند، اما کل این ماجرا همچنان به عنوان یک تعادل بین دینامیک گروهی و جاه‌طلبی‌های فردی احساس می‌شود. تصادفی نیست که هر عضو برای فعالیت انفرادی خود با یک لیبل متفاوت همکاری می‌کند (رز با آتلانتیک، لیسا با RCA، جیسو با وارنر رکوردز و جنی با کلمبیا) و هر یک نماینده برندهای طراحی متفاوتی هستند (رز نماینده YSL، لیسا نماینده لویی ویتون، جیسو نماینده دیور و جنی نماینده شنل). همه آنها می‌دانند که در درازمدت باید به عنوان موجودیت‌های مستقل وجود داشته باشند، حتی اگر قدرت تورهای آنها همچنان به عنوان یک گروه قوی‌تر باشد.

اما در این مرحله از حرفه آنها، می‌توان پرسید که کدام جنبه از هویت این چهار ستاره جذاب‌تر است. در اجراهای زنده، آنها مدت‌هاست که راهی برای متعادل کردن هر دو جنبه پیدا کرده‌اند و بخش‌های انفرادی را به عنوان میان‌پرده بین آهنگ‌های گروهی قرار می‌دهند. اما در آخرین تور آنها، این موضوع معنای کاملاً جدیدی پیدا کرده است، زیرا آنها اکنون آهنگ‌های موفق واقعی برای ارائه در این بخش‌ها دارند. حتی در میان جمعیت، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق لباس‌های طرفداران نشان‌دهنده بلک‌پینک به عنوان یک کل بود، دیدن تی‌شرت انفرادی جیسو یا کالاهای «rosie» غیرمعمول نبود. و خارج از پایگاه هواداران عظیم گروه، مطمئناً اکنون افرادی هستند که اولین ارتباطشان با بلک‌پینک، لیسا در «The White Lotus» یا آهنگ موفق رز با برونو مارس است.

با این حال، در کنسرت مشخص شد که چرا اتحاد قدرت می‌آورد. مطمئناً، جنی گاهی اوقات ممکن است استقامت خود را از دست بدهد و نتواند رقص‌های چشمگیر را با سطح نخبه لیسا اجرا کند، اما لحظاتی که آنها با هم جمع می‌شوند تا تعامل داشته باشند، واقعاً خاص است. شیمی انکارناپذیری بین این زنان وجود دارد و حتی به نحوه واکنش آنها به لحظات انفرادی‌شان نیز گسترش می‌یابد. در آن شب، رز بخش انفرادی خود را با آوردن برونو مارس برای اجرای «APT» به پایان رساند. و چند لحظه بعد، وقتی گروه دوباره دور هم جمع شدند، جنی از اینکه آن لحظه چگونه کل نمایش را ارتقا داده بود، شگفت‌زده شد، انگار دوستی خاویار را به یک مهمانی معمولی آورده بود. چند ماه پیش، حمایت رز، لیسا و جنی از یکدیگر در کوچلا به اندازه اجراهای دو نفر آخر ویروسی شد. طرفداران هنوز از کارهایی که آنها می‌توانند با هم انجام دهند هیجان‌زده می‌شوند، حتی اگر موسیقی انفرادی گسترده‌تر باشد.

برای من، زمانی که این زنان با هم متن آهنگ در راهرو راه می‌روند و برای دوربین تعامل می‌کنند، لیسا دستش را دور رز می‌اندازد یا جیسو با شیطنت با جنی شوخی می‌کند، باعث می‌شود یک نمایش بلک‌پینک فراتر از مجموع اجزایش باشد. یک آهنگ انفرادی ممکن است دسترسی بیشتری داشته باشد، اما لذت بردن از لحظاتی که همه آنها با هم هستند، تجربه گروه بلک‌پینک را به چیزی تبدیل می‌کند که واقعاً به عنوان یک هنرمند انفرادی قابل دستیابی نیست. امید است که این به معنای پایان گروه نباشد، همانطور که برخی شایعه کرده‌اند. آنها قبلاً ریتم خوبی برای پیگیری فعالیت‌های انفرادی خود در فیلم و موسیقی پیدا کرده‌اند و در عین حال به پایگاه اصلی استادیومی خود بازمی‌گردند. و اگر این کنسرت‌های اخیر نشانه‌ای باشند، بزرگترین گروه کی‌پاپ جهان بودن چیزی نیست که بتوان آن را دست کم گرفت.